1 hafta aradan sonra ofisteyim. Kapalı mekanda olmaktan bunalıyorum, bir yandan havalandırmanın gürültüsü, yeterince oksijen alamıyorum sanki, arada dışarı çıkıp derin derin nefes alıyorum. Öyle bir hafta geçirdim , öyle insanlarla tanıştım, öyle hikayelere şahit oldum ki sanırım hayatımda kalıcı etkileri olacak. Gerçekten yaşamakla, yaşamı teğet geçmenin farkını gördüm, yaşadığımı hissettim. Çok küçük şeylerle inanılmaz mutlu oldum. Mutluluğu yanlış yerlerde aramamak gerektiğini gördüm. Paylaştıkça mutluluğun katlanarak arttığına şahit oldum. Dondurmak istediğim anlar oldu ama yapamadım.
Çok üşüdüm, çok uykusuz kaldım, çok içtim ama kendimi, bedenimi hiç olmadığı kadar dinç hissettim. Doğanın gücü karşısındaki acizliğimi, çaresizliğimi farkettim. Hayatın her zaman sürprizlerle dolu olduğunu gördüm!